نمیدونم چرا وقتی خیلی دلم میخواد حرف بزنم کسی نیست تا باهاش دردُ دل کنم ..پس تنها جایی که دارم اینجاست ..کاش فک نمیکردم به هیچی .. کاش فک نمیکردم دوسم نداری ..  کاش فک نمیکردم سکوت کردی تا تحقیر بشم .. تا نادیده گرفته بشم .. شاید دوست داشتنت بها داره .. شاید بهای دوست داشتنت این باشه ...دوستت دارم حتی اگه از من بدت بیاد ..خدای من ..+ این حقیقی ترین احساس ِ منه .. از ته وجودم ازت میخوام عفاف جانم خوشبخت بشه و واقعا بخنده از ته دلش برای همیشه ...

کاش وقتی باهات حرف میزدم اونقدر بهت نزدیک بودم ک جوابتم بشنوم ..هر بار تویِ زندگیم برای چیزی گریه کردم ، تو هم بعدا نشونم دادی یه چیزه بهتر در انتظارم بوده ..شک ندارم به این .. بهت اعتماد دارم و همیشه نتیجه ی اعتمادم رو گرفتم ..فقط الان شرایطه خوبی ندارم و نیاز دارم به گریه کردن و دلداری دادنه تو ..آرومم کن و بهم بگو کنارمی ..آرومم کن و بهم بگو چجوری باید کنار بیام؟!بهم بگو چیکار کنم که هم حالم خوب بشه و هم بتونم ادامه بدم ..+ از دیشب صد بار بهت سلام دادم امام رضای عزیزم .. کاش میشد تو حرمت بشینم ..